Υπάρχει μια αλήθεια για τους Έλληνες του εξωτερικού που δεν χωρά ούτε σε φωτογραφίες ούτε σε αναρτήσεις με σημαιάκια και καλοκαιρινές επιστροφές. Είναι αυτή η αλήθεια που νιώθεις το βράδυ όταν η δουλειά τελειώνει, η πόλη ησυχάζει και η καρδιά σου γυρίζει εκεί που μεγάλωσες. Σε αυτό το κάπου που, ακόμα, σε καθορίζει όσο κι αν η ζωή σου έχει αλλάξει.

Το να ζεις στο εξωτερικό δεν είναι απλώς μια μετακόμιση. Είναι μια μετατόπιση ταυτότητας. Δεν είσαι ακριβώς αυτός που ήσουν στην Ελλάδα, αλλά δεν είσαι ούτε πλήρως αυτός που είναι οι ντόπιοι. Κινείσαι ανάμεσα σε δύο χώρες, δύο κουλτούρες, δύο εκδοχές του εαυτού σου. Και αυτό έχει μια βαθιά ομορφιά αλλά και ένα βάρος που δύσκολα καταλαβαίνει κάποιος αν δεν το έχει ζήσει.

Η νοσταλγία που έρχεται χωρίς προειδοποίηση

Μερικές φορές σου λείπουν τα απλά. Η μυρωδιά από έναν ελληνικό καφέ. Ο ήχος της γειτονιάς. Το να πεις μια φράση και να μην χρειάζεται να την εξηγήσεις. Δεν σημαίνει ότι δεν αγαπάς τη ζωή που έχτισες στο εξωτερικό. Την αγαπάς. Όμως η καρδιά κρατά κομμάτια που ανήκουν και αλλού. Και αυτό δεν είναι αδυναμία. Είναι ρίζες.

Η μοναξιά που κρύβεται πίσω από την επιτυχία

Οι περισσότεροι Έλληνες του εξωτερικού είναι δυνατοί άνθρωποι. Παλεύουν, προχωρούν, καταφέρνουν. Όμως η δύναμη πολλές φορές χτίζεται μέσα στη σιωπή. Σε εκείνη τη σιωπή που δεν μπορείς εύκολα να εξηγήσεις σε κάποιον που δεν έχει ζήσει την εμπειρία της μετανάστευσης.

Η προσαρμογή στη ζωή στο εξωτερικό έχει κόστος. Η ανάγκη να αποδείξεις την αξία σου, να σταθείς επαγγελματικά, να δημιουργήσεις νέα κοινωνικά δίκτυα και να χτίσεις από την αρχή την καθημερινότητά σου δημιουργεί μια εσωτερική κόπωση που συχνά δεν αναγνωρίζεται.

Ανάμεσα σε δύο κόσμους

Πολλοί άνθρωποι βιώνουν μια εσωτερική σύγκρουση. Από τη μία πλευρά υπάρχει η ζωή που έχτισαν στο εξωτερικό και από την άλλη οι δεσμοί με την Ελλάδα, την οικογένεια και τις αναμνήσεις. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που ζουν με το ερώτημα αν ανήκουν πραγματικά κάπου ή αν βρίσκονται διαρκώς ανάμεσα.

Αυτό μπορεί να δημιουργεί ενοχές, συναισθηματική σύγχυση και μια αίσθηση ότι πρέπει συνεχώς να επιλέγεις ανάμεσα σε δύο πλευρές του εαυτού σου.

Η ψυχική προσαρμογή είναι εξίσου σημαντική με την πρακτική προσαρμογή

Η ζωή στο εξωτερικό απαιτεί δύναμη, αλλά δεν χρειάζεται να απαιτεί μοναξιά. Η ψυχική προσαρμογή είναι μια διαδικασία που βοηθά να συνδέσεις τις εμπειρίες σου, να κατανοήσεις την ταυτότητά σου και να νιώσεις ότι μπορείς να ανήκεις χωρίς να χάνεις τον εαυτό σου.

Μέσα από στη συνεδρία δουλεύονται ζητήματα όπως:

✔ Η μοναξιά στο εξωτερικό

✔ Το άγχος προσαρμογής σε νέα χώρα

✔ Οι σχέσεις από απόσταση

✔ Η ταυτότητα και το αίσθημα του ανήκειν

✔ Το δίλημμα επιστροφής ή παραμονής στο εξωτερικό

Γιατί τελικά το σημαντικό δεν είναι μόνο πού ζεις. Είναι πώς ζεις μέσα σου.

Αν νιώθεις ότι αυτή η εμπειρία σε αγγίζει, μπορείς να επικοινωνήσεις μαζί μου για να ενημερωθείς για τις online συνεδρίες για Έλληνες του εξωτερικού και να δούμε μαζί ποιο μπορεί να είναι το επόμενο βήμα για εσένα.